Kayseri’nin Soğuk Sabahlarında Başlayan Bir Merak
Kayseri’de sabahlar her zaman biraz sert başlar. Hava ne kadar güneşli görünürse görünsün, içeri sızan o ince soğuk insanın yüzüne tokat gibi çarpar. O gün de öyleydi. Pencereden dışarı baktığımda çatılarda hafif bir buz kırığı parlıyordu. İçimde ise tuhaf bir sıcaklık vardı; sebebi net değildi ama bir sorunun etrafında dönüp duruyordu zihnim: Tavus kuşu kümes hayvanı mıdır?
Bunu ilk kez yüksek sesle sorduğumda, sanki basit bir şey değil de hayatımın yönünü belirleyecek bir soruymuş gibi hissetmiştim. Küçük ama içimi kurcalayan, büyüdükçe büyüyen bir düğüm gibi.
O gün günlüğüme yazmaya başladım. Yazdıkça rahatlıyorum, çünkü kelimeler kafamın içindeki kalabalığı susturuyor. Ama bu soru susturmuyordu. Tam tersine, her satırda daha da büyüyordu.
Bir Çocukluk Hatırasının Gölgesinde Tavus Kuşu
İlk Karşılaşma
Çocukken dedemin köy evine gittiğimizde, ahırın biraz ilerisinde tel örgülerle çevrili bir alan vardı. İçinde tavuklar, birkaç ördek ve bazen de komşunun bıraktığı horozlar dolaşırdı. Ama bir gün, orada daha önce hiç görmediğim bir şey gördüm.
Renkleri güneşin içinde eriyen bir kuş.
Tavus kuşuymuş.
O an hissettiğim hayranlığı bugün bile unutamıyorum. Tüylerini açtığında sanki dünya bir anlığına durdu. Çocuk aklımla onu “kümes hayvanı” diye düşünmem mümkün değildi. Çünkü o, bildiğim her şeyden farklıydı.
Ama dedem o gün çok net bir şey söylemişti:
“Bu da kuş işte oğlum, sonuçta kümes hayvanı sayılır.”
O cümle içimde bir yere takılmıştı. O kadar basit söylenmişti ki, bir yandan doğru gibi gelmişti, bir yandan da içimde bir şeyler itiraz etmişti.
İçimdeki Çatışma
Yıllar geçtikçe o anı unutmadım. Şimdi 25 yaşındayım ve Kayseri’de kendi hayatımı kurmaya çalışıyorum. Ama o çocukluk sorusu hâlâ zihnimin bir köşesinde duruyor.
Tavus kuşu kümes hayvanı mıdır?
Bunu düşündüğümde içimde garip bir hayal kırıklığı oluşuyor. Çünkü cevap sandığım kadar net değil. Bir şey ya sıradan ya da büyüleyici olur sanıyordum çocukken. Oysa hayat ikisinin arasına sıkışmış durumda.
Şehirde Tavus Kuşu Aramak
Bir Park Gezisi
Bir gün şehir parkına gitmiştim. Aslında sadece yürümek, kafamı dağıtmak istiyordum. Ama uzaktan gelen çocuk sesleri arasında bir kalabalık dikkatimi çekti. Yaklaştığımda büyük bir kafesin içinde tavus kuşları gördüm.
O an içimde bir şeyler yeniden kıpırdadı.
İnsanlar fotoğraf çekiyordu, çocuklar heyecanla bağırıyordu. Ama ben sadece bakıyordum. Çünkü bakmak, anlamaya yetmiyordu.
Yanımda duran yaşlı bir adam, sanki kendi kendine konuşur gibi söyledi:
“Bunlar ne şimdi? Kümes mi bu, hayvanat bahçesi mi?”
O cümle beni daha da düşündürdü. Gerçekten de tavus kuşu bir kümes hayvanı mıydı, yoksa sadece insanın sınırlarını zorlayan bir güzellik miydi?
Hayal Kırıklığı ve Gerçeklik
O gün eve döndüğümde içimde garip bir kırgınlık vardı. Sanki çocukken inandığım bazı şeyler elimden alınmış gibi. Tavus kuşunun o ihtişamı, onu sıradan bir kategoriye yerleştirmeye izin vermiyordu.
Ama bir yandan da gerçeklik vardı. İnsanlar sınıflandırmalar yapıyordu. Hayvanları, bitkileri, duyguları bile.
Ben ise sadece izliyordum ve içimden itiraz ediyordum.
Günlük Sayfalarında Bir Soru
Kelimelerin Arasında Kaybolmak
O gece günlüğümü açtım ve uzun uzun yazdım. Yazarken fark ettim ki, aslında sorum sadece tavus kuşu değildi. Daha derin bir şey vardı.
Benim kafamı kurcalayan şey, sıradan ile olağanüstü arasındaki çizgiydi.
Tavus kuşu kümes hayvanı mıdır?
Bu soruyu yazarken bile içim daraldı. Çünkü cevabın “evet” ya da “hayır” olması, içimdeki duyguyu değiştirmiyordu. Ben daha çok, bir şeyin ait olduğu yerle ilgili hissediyordum.
İç Sesimle Tartışma
Kendi kendime şöyle düşündüm:
Eğer tavuklar kümes hayvanıysa, tavus kuşu da onların yanında yaşadığı için öyle midir?
Ama sonra başka bir yanım itiraz etti:
Hayır, o sadece aynı alana konmuş bir yabancı gibi. Oraya ait değil.
Bu iç tartışma beni yordu. Ama aynı zamanda garip bir şekilde canlı hissettirdi.
Köy Yolunda Bir Karşılaşma
Geçmişe Dönüş
Bir hafta sonu tekrar köye gittim. Dedemin eski evi hâlâ ayakta duruyordu ama etrafı sessizdi. Ahırın önünden geçerken çocukluğum gözümde canlandı.
O eski tel örgüler, o tozlu yol, o hayvan sesleri…
Ve tavus kuşu.
O an içimde bir umut doğdu. Belki de cevap o toprakta saklıydı.
Bir Komşu ile Sohbet
Komşu teyze bana çay getirirken gülümsedi:
“Sen küçüktün, tavus kuşunu görünce günlerce konuşmuştun.”
Sonra ekledi:
“Biz onu hep ayrı bir şey sayarız aslında. Ne tavuk gibi ne de tamamen yabancı.”
Bu cümle içimi karıştırdı. Sanki aradığım cevap basit bir kategori değil de, insanların hislerinde gizliydi.
İçimde Büyüyen Kabulleniş
Net Bir Cevap Arayışı
Zamanla şunu fark ettim: Bazı soruların net cevabı yok. Ya da varsa bile, o cevap insanın içindeki duyguyu tam olarak karşılamıyor.
Tavus kuşu kümes hayvanı mıdır?
Belki biyolojik olarak bir sınıfa ait olabilir. Belki insanlar onu bir yerde tutmak zorunda kalmıştır. Ama benim için bu soru hiçbir zaman sadece bilimsel bir şey olmadı.
Bu soru, hayranlıkla sıradanlık arasındaki çatışmaydı.
Hayal Kırıklığının İçinde Güzellik
Bazen hayal kırıklığı hissettim. Çünkü çocukken her şeyin daha net olduğunu sanırdım. Tavus kuşu gibi bir varlığın bile bir kutuya sığabileceğini düşünmek isterdim.
Ama şimdi anlıyorum ki, güzellik çoğu zaman kutulara sığmıyor.
Ve bu düşünce içimde yavaş yavaş bir huzura dönüştü.
Son Bakış: Tavus Kuşunun Anlamı
Bir Soru Değil, Bir His
Şimdi geriye dönüp baktığımda, o sorunun aslında bir cevap arayışı olmadığını görüyorum. O soru, bir şeyleri anlamlandırma çabamdı.
Tavus kuşu kümes hayvanı mıdır?
Belki evet, belki hayır. Ama benim için artık önemli olan bu değil. Önemli olan, o sorunun beni nereye götürdüğü.
İçimde Kalan Sessizlik
Bazen Kayseri’nin akşamlarında dışarı çıkıyorum. Rüzgâr hafif esiyor, sokaklar sessizleşiyor. O anlarda tavus kuşunu hatırlıyorum.
Renklerini, duruşunu, o ihtişamlı sessizliğini…
Ve içimde garip bir huzur oluşuyor. Çünkü bazı sorular cevaplandığında değil, hissedildiğinde anlam kazanıyor.
Değerli Appcase okurları, “Tavus kuşu kümes hayvanı mıdır” hakkındaki bu içeriğimizin sonuna ulaştınız. Umarız faydalı olmuştur!